07 maart 2009

De gevolgen van de “war on drugs” voor de tevreden rokers.




Prachtig weer was het vanmorgen. Echt een eerste voorjaarsdag, tenminste als je uit de wind bleef. Niet voor mijn was natuurlijk, die was in een mum van tijd droog zodat een tweede ronde nog aan de waslijn kon. Dat was dan weer zo’n 4 maanden geleden dat ik mijn kleren voor het laatst buiten kon drogen. Dat voelt goed. Ik weet dat het nog lang duurt maar de lente komt eraan, je voelt en ruikt het.
Laat ik dan ook maar gelijk mijn plantjes voor de balkonoogst 2009 regelen dacht ik en toog naar de plaatselijke growshop. Geen zaadjes dit jaar, gewoon 6 stekjes voor de zekerheid, mocht er een dood gaan.
Mijn ervaring uit de voorgaande jaren was dat je ze twee weken van tevoren moest bestellen en ze dan mini minimaal aangeleverd kreeg, zo’n 7 tot 8 cm klein. Niks te vroeg vandaag dus.
Bij mijn vaste stek werd mij verteld dat ze niet meer leverden omdat de politie de boel in de gaten hield en zelfs bij de aanwezigheid van slechts een plant zou de winkel minimaal 3 maanden dicht moeten. Wel was het mogelijk om partijen vanaf 100 te regelen, of ik moest ze van zaadjes opkweken die ik wel bij hun kon kopen tegen de vriendenprijs van € 49,95 per 5.
Wat een prijs, 10 eurie voor een zaadje, tel uit je winst! De Frater zou eens zijn eigen zaadbank moeten gaan beginnen: Een euro per spermazoïde bij afname van minimaal 100 stuks. Bij een aantal van een paar miljoen per ejaculatie ziet hij de bergen met euro’s al voor zich, de collecte kan meteen afgeschaft worden en eindelijk wordt geloof betaalbaar!

Nee, dat wordt mij toch te duur. Dan maar weer eens verder gaan kijken, growshops genoeg in Groningen toch?
Winkel twee en drie vertelden mij het zelfde verhaal. Levering alleen bij minimaal 100 stuks, voor 6 plantjes wil niemand risico lopen. Verder dan maar weer. Nr. 4 en 5 zeiden gewoon dat ze dat niet verkochten aan onbekenden, ik dus.
De frater zag de bui al hangen. Door de alsmaar toenemende politieterreur jegens cannabis zou hij weleens achter het net kunnen vissen. Drugscriminaliteit noemt justitie het kweken van marihuana, maar daar kan bij de Frater op zijn balkon toch geen sprake van zijn.
De wet voorziet gelukkig hierin. Wietrokers mogen in hun eigen behoefte voorzien, door enkele planten in hun tuin of op hun balkon te laten groeien, met een maximum van 5 (vindt justitie). Maar wat heb je aan die wetgeving als je nergens meer plantjes kan kopen? In hun “war on drugs” hebben de flikken dus feitelijk de kweek van je eigen rokerij onmogelijk gemaakt. Enkel grotere kwekers en bekenden uit het kweekcircuit kunnen nog aan stekjes komen.
Een averechtse uitwerking door die blinde repressie van de politie, als je het de Frater vraagt.

Bij growshop nr. 8 kon ik eindelijk de gevraagde 6 plantjes bestellen. Een wonder! Volgende zaterdagmiddag (growshops zijn alleen ‘s middags open, daar hun klanten 's ochtends steevast nog liggen te meuren) kan ik ze afhalen.
Mooi op tijd, twee á drie maanden groeien, daarna nog 2 maanden bloeien en dan zijn mijn planten klaar om in augustus geoogst te worden. Tegen die tijd zal de balkonia 2008 ook ongeveer op zijn einde zijn.
Ook mooi op tijd om Ali Baba & de veertig rovers voor te zijn, want dat gespuis gaat pas in september op strooptocht.

Voor dit jaar heb ik gelukkig nog plantjes kunnen regelen, wat zal 2010 gaan brengen?
Zal de cannabis sativa dan definitief uitgeroeid zijn of nog niet helemaal en krijgt het de status van beschermde plant waardoor we hem nog niet voor eigen gebruik mogen oogsten
Aan de veldwachters zal het niet liggen. Zolang het vangen van echte boeven voor de doorsnee smeris te moeilijk is, zullen zij zich nog steeds met volle overgave storten op het uitroeien van marihuanaplanten en het verbaliseren van fietsers die 's nachts zonder licht rijden.
Ach ja, in mijn jonge jaren lag de toelatingseis voor de politieschool op minimaal 3 jaar lagere school en dan mag je toch blij zijn als ze al lezen en schrijven kunnen.

03 maart 2009

Illegale boomaanplant in de Indische buurt




De Groninger Javalaan is in rep en roer. Wat is er gebeurd?
In de toch al trieste en door hondenpoep geteisterde straat is een illegale boom ontdekt door een der talloze hondenbezitsters die de straat rijk is.
Niemand die de boom ooit eerder hier gezien had of de herkomst ervan kon verklaren.
Een merkwaardige zaak, temeer de bewuste boom inmiddels al zo’n 7 meter hoog is en dat volgens mij niet zomaar van vandaag op morgen kan gebeuren.
Boze buurtbewoners hebben inmiddels een brief naar de gemeente gestuurd, maar nog geen antwoord hierop gekregen.
Weg moet die boom, dat kan toch zomaar niet. Stel je voor dat iedereen zomaar lukraak ergens een boom gaat planten, je zou door de bomen het bos eens niet meer kunnen zien!

Het vermoeden bestaat dat een der buurtbewoners een zaailing in zijn tuin had staan die, na verloop van tijd, een beetje te groot werd en hij/zij hem, om de boom te sparen, in de gemeenschappelijke groenvoorziening bij de kinderspeelplaats geplant heeft. Door de goede en overvloedige bemesting groeide hij vrolijk door totdat….. een immer oplettende hondenbezitster de begroeiing ontdekte. Tja wat nu, dat mag zomaar niet natuurlijk!
Navraag bij de gemeente leerde haar dat dit een illegaal geplante boom was, zeg maar een boom zonder verblijfsvergunning.
Een niet tolereerbare daad van anarchie die vakkundig ambtelijk bestreden dient te worden.

Laat ze dat lekker in hun eigen tuin doen, aldus de hondenbezitster wiens hond natuurlijk ook altijd netjes in haar eigen tuin poept.
Immers: Eigen boom in eigen tuin, ook in de Javalaan!!

De Frater moet de komende week eerst even bijkomen van het lachen.
Of is huilen hier meer op zijn plaats?

23 januari 2009

De herder en zijn schapen


In iedere religie vinden we altijd de vergelijking van de herder en zijn schapen.
De herder wordt kennis van de weg en weerbaarheid tegen zijn gevaren toegeschreven.
De schapen daarentegen, onkundig van de te volgen weg en zijn gevaren, zijn hulpeloze wezens die verdwaald of tot voedsel voor andere geraken, zonder de kundige leiding van een herder. Volledige overgave en geloof in redding door hem, zijn absolute voorwaarden.
De schapen vertouwen dan ook blindelings op de wijsheid en bescherming van hun herder.
Wat het schaap echter niet weet is dat de herder er niet is om hun een dienst te bewijzen. Zijn taak is het slechts de schapen veilig over wegen en weiden naar het slachthuis te leiden, hun via een schijnbare redding naar een zekere ondergang brengen. Niets meer en niets minder.

Dat hoeft een schaap ook allemaal niet te weten, vindt de herder. Ik sta slechts in dienst van mijn bazen die per slot van rekening ook eten moeten. Laat ik het schaap vooral maar niets over de weg en zijn gevaren leren, want dan ben ik overbodig geworden en zou er misschien een opstand kunnen komen, bedacht de herder. Een zelfdenkend en handelend schaap kan gevaarlijk zijn. Nee dat leek hem niet zo handig. Als zijn bazen geen eten meer hebben worden zij op hun beurt weer boos en dat zou hem niet ten goede komen.
Dat had de herder goed gezien. Zolang hij maar schapen afleverde bij het abattoir, vervulde hij zijn plicht en vulden zijn bazen hun magen.

Een goed opgezet Machiavelliaans plan van elke religie om de onontwikkelde mens binnen de garelen te houden en uit te kunnen buiten.
De vergelijking met schapen hierboven is meer dan goed gekozen gezien de treffende overeenkomsten in intelligentie, onvoorwaardelijk geloof en geblaat, met het mensdom.
De herder in dit verhaal is op de hoogte van deze feiten en slechts bezig om de gunsten van zijn meerdere te verwerven ten koste van een dociele en domme kudde. Immer bijgestaan door zijn trouwe herdershonden die met blaffen en bijten ieder schaap dat van de weg af dreigt te raken, gewelddadig terugjagen.

Een haast normale gang van zaken in deze wereld lijkt het wel, maar niet voor de Frater. Hij heeft de heilige oorlog verklaard aan elke vorm van georganiseerde religie en de daaruit voortvloeiende schaapachtige domheid en uitbuiting.
Daarom mensen, trek uit uw schaapskleren en wordt weer tot wolf.

Chi pecora si fa, il lupo mangia!

14 januari 2009

Saoedi-Arabië, een walhalla voor pederasten?


Wel als het aan groot-moefti Sheik Abdul-Aziz bin Baz ligt.

"Het is prima dat tienjarige meisjes kunnen trouwen", zegt de hoogste islamitische geestelijke van Saoedi-Arabië, groot-moefti Sheik Abdul-Aziz bin Baz. "Wie zegt dat ze daar te jong voor zijn, doet die meisjes tekort", meldde de krant Al-Hayat maandag.
Daarnaast liet de groot-moefti weten dat diegenen die vinden dat vrouwen niet voor hun 25ste moeten trouwen zich op het slechte pad bevinden. De groot-moefti deed zijn uitspraken op het moment dat mensenrechtenorganisaties alles op alles zetten om huwelijken met zeer jonge meisjes te voorkomen. De organisaties verzoeken de regering met klem de huwelijksgerechtigde leeftijd te verhogen. De Nationale Mensenrechtencommissie van de regering veroordeelde zondag huwelijken met jonge meisjes en noemde ze een 'onmenselijke schending'.
Bron Spitsnieuws.nl

Eigenlijk is het nogal logisch dat de huwbare vrouwen steeds jonger worden in een land waar polygamie hoogtij viert en scheidingen niet echt bespreekbaar zijn. Alle vrouwen van, pak ze beet, 16 jaar en ouder zijn reeds getrouwd en wil je als Arabier nog een extra mokkel erbij, dan zal je die toch echt op de lagere school moeten gaan zoeken.
De profeet deed het hun al voor met zijn kindvrouwtje Aïsha, dus er is geen vuiltje aan de lucht toch? Je kunt nu eenmaal niet je hele leven met de moeders van je kinderen blijven neuken. Nee, vers bloed moet en zal er komen en deze keer niet uit de schapenkudde.
Met de zegening van de groot-moefti, zal over een jaar of 10 geen meisje meer over zijn op de lagere school en is meteen ook het probleem van ontwikkelde vrouwen, een groot gevaar in het oerconservatieve Saoedi-Arabië, bij deze opgelost.
Twee vliegen in een klap als het ware, groot kinderliefhebber Abdul-Aziz bin Baz zij dank!

Overigens zal het geen geschikt land zijn voor Nederlandse hopmannen en andere kindervrienden, want het bovenvermelde geldt alleen voor moslimmannen die willen trouwen en in het bezit zijn van een bruidsschat.
Onze Thailandvaarders zouden wel eens van een koude kermis terug kunnen komen, of nog waarschijnlijker, niet meer terug kunnen komen. Nou ja, in een kistje misschien.
Eigenlijk in twee kistjes, een voor het lichaam en een voor het hoofd.
Inshallah.

06 januari 2009

Kritiekcrisis op Aruba




Geen oliecrisis dit keer, ook geen kredietcrisis maar op Aruba heerst een ware kritiekcrisis, ontketend door onze PVV-parlementariër Hero Brinkman.
De heer Brinkman verblijft op dit moment met een delegatie uit Nederland op Aruba, om de toekomst van het eiland te bespreken. Tenminste dat was de bedoeling, ware het niet dat de Arubaanse ministers en de premier het overleg boycotten omdat Brinkman in het verleden meermalen gezegd heeft dat de Antillen een corrupte boevenbende zijn, wat Nederland zo snel mogelijk kwijt moet raken, desnoods via een advertentie op marktplaats.nl.
Wat Hero verwoorde is niets anders dan wat de hele wereld, behalve de Antillen zelf, over dit deel van het koninkrijk vindt.
Waar elders ter wereld, de bananenrepublieken en China uitgezonderd, worden moordenaars met een vader als rechter in opleiding, vrijgesteld van vervolging door de hoogste politiebaas ter plaatse.
Waar anders ter wereld, Columbia eo, Suriname, de Dominicaanse Republiek, Sint Maarten en Curaçao uitgezonderd, zaten de vliegtuigen voor meer dan de helft vol met cocaïnesmokkelaars.
Waar anders ter wereld, de andere Antilliaanse eilanden uitgezonderd, werden criminele jongeren met een enkeltje Nederland en financiële bonus op zak op het vliegtuig gezet, teneinde hun eigen criminaliteitsstatistieken omlaag te drukken.

Dan moet je als Arubaan toch wel de visuele capaciteiten ter grote van Stevie Wonder hebben, om wanbeleid en corruptie niet te ontwaarden. Als er dan ook nog iemand die niet stekeblind is dit publiekelijk maakt, moet je hem natuurlijk aan het kruis nagelen en beslist NIET de hand in eigen boezem steken. Of niet beste Antilliaanse landgenoten?
Op Curaçao liep het halve eiland met Jodensterren rond om de Nederlandse delegatie kenbaar te maken dat ze zich gediscrimineerd voelen, niet gehinderd door enig historisch besef aangaande de Holocaust. Op Aruba gaan ze zelfs nog een stapje verder en bedreigen ze dhr. Brinkman zelfs uit monde van de chef protocol van het eiland Eric Brete. Dat deze brulaap niet alleen stond in zijn mening mag blijken uit het feit dat vervolgens de Arubaanse premier en enkele van haar ministers hun toespraken ter verwelkoming van de Nederlandse delegatie hadden afgezegd. Een niet erg volwassen en coöperatieve houding, als u het mij vraagt.

Ik sta dan ook volledig achter de publiekelijke veiling van deze piratennesten, incluis hun al geëmigreerde eilandgenoten die hier in Nederland de boel vrolijk verder verzieken.
Het zal de Nederlandse staat niet alleen handen vol geld opleveren aan de verkoop, ook worden miljoenen bespaard op uitkeringen die niet meer uitbetaald hoeven te worden, miljoenen besparingen op justitie en maatschappelijk werk, idem voor de marinepatrouilles en wat te denken van tienduizenden woningen die weer beschikbaar komen.
Het nadeel is dat we niet meer in eigen land op een Caribische vakantie kunnen en de cocaïneprijzen de pan uit zullen reizen, wat zal leiden tot meer (auto)inbraken en berovingen.
Ach dat moet de politie dan toch wel aankunnen als ze eenmaal van al die Antilliaanse criminelen afzijn.


Foto: Chef protocol Eric Brete nog net niet op de vuist met Hero Brinkman

02 januari 2009

De omgekeerde evenredigheid tussen lawaai en intelligentie # 2




Na de donkere “feestdagen”overleefd te hebben deed de Frater vanochtend zijn gordijnen maar weer open teneinde 2009 te verwelkomen. Wat hij zag kon hem echter niet bekoren. De straat lag als vanouds weer helemaal bezaaid met de resten van vuurwerk, huisvuil, verbrande autobanden bankstellen en TV’s en het nodige kapotte glaswerk.
Pal naast mijn vers gewassen auto hadden de onverlaten een ”feest”vuur gemaakt, niet gehinderd door het besef van wat hinderlijk gedrag inhoudt: de lak beschadigd door het vuur en van een gigantische vuurpijl die tegen de achterkant uit elkaar spatte.
Een gezegend 2009, ook namens de buurt, Frater!

Wat gek toch eigenlijk, dacht hij. Ze hebben amper de financiële en intellectuele middelen om hun kinderen op te voeden, maar pak en beet € 100, of veel meer, uitgeven aan vuurwerk lijkt geen probleem voor hun portemonnee te zijn.
Sterker nog: hoe dunner de beurs, hoe dikker het vuurwerkpakket! Dan moeten de kinderen nog maar even wachten met hun nieuwe schoenen en het brilletje voor Fokko kan over een half jaar ook nog wel gekocht worden. We gaan toch niet op vakantie, want voor je het weet is het alweer Nieuwjaar en daar moet voor gespaard worden.
Tja als je weinig te besteden hebt zal je moeten wikken en wegen om tenslotte alleen de hoogstnodige zaken voor het gezin te kopen, zoals uiteraard vuurwerk en liters drank
Gelukkig doet de Frater niet aan het eerste en blijft zodoende altijd nog wel een eurie of 15 over om de auto door de wasstraat te jagen, zodat de heilige koe toch nog gezegend en gewassen aan zijn nieuwe jaar kan beginnen.
De buurt zij dank !

Bij deze wenst de Frater iedereen een spiritueel en spiritueus 2009 toe en met name Frater Paul Steverink, van het comité Staakt het vuren.


26 december 2008

Kerstmis


VRETEN OP AARDE


24 november 2008

Politionele acties op de Nederlandse snelwegen


Gisteren las ik onderstaand bericht op de RTL-teletekst:

Tientallen aanhoudingen bij drugsactie.

De Nederlandse politie heeft dit weekend tijdens een internationale drugsactie 66 personen aangehouden.
De politie nam 350 gram marihuana, enkele kleine hoeveelheden harddrugs, twee voertuigen en een boksbeugel in beslag. Bij de actie werkte de politie van België, Luxemburg, Frankrijk en Nederland samen.
De controles vonden plaats tussen Rotterdam en Parijs en tussen Maastricht, Luik, Luxemburg en Metz.
Hoeveel aanhoudingen de politie in andere landen verrichtte, is nog onbekend.


Hierbij vraagt de Frater zich het volgende af:
Hoeveel agenten werden uit het reguliere boevenvangen ontheven, om deze actie op touw te kunnen zetten?
Heeft het vinden van 350 gram marihuana, een paar gram harddrugs en een boksbeugel, deze actie kunnen rechtvaardigen (een simpele rekensom leert ons dat 350 gram verdeeld over 66 mensen gemiddeld 5,3 gram per arrestant is) ?
Zo ja? Kunnen we in de toekomst dan ook grootschalige razzia’s op middelbare scholen verwachten met als buit 50 zakjes marihuana, 10 gestolen fietsen, 8 scholieren zonder geldig identiteitsbewijs en 5 vlindermessen?
Waren de ingezette veldwachters misschien dermate incapabel en zijn de overige honderden kilo’s hun door de vingers geglipt?
Zijn het de buitenlandse drugskoeriers die overlast geven of de, overwegend van Marokkaanse afkomst en bij de politie bekend zijnde, Nederlandse drugsrunners?
Is er na de 'internationale drugsactie' geen overleg meer geweest, daar de politie klaarblijkelijk niet weet welke resultaten er in de andere landen behaald zijn?

Als persvoorlichter van de politie zou ik mij diep schamen om zo’n belabberd resultaat, voortkomend uit een dergelijk groots opgezette actie, publiek te maken.
Als belastingbetaler zou ik mij terecht afvragen waarom hier zoveel manuren aan verspild worden, en als vertegenwoordiger in het parlement zou ik de nodige kamervragen aan mv. Ter Horst daarover stellen !

19 november 2008

De Samenkleving is jarig


19-11-2007 Liet de Frater voor de eerste keer van zich horen, via zijn spreekbuis “De Samenkleving”.
Nu, 365 dagen, 53 artikelen en zo’n 64.500 bezoekers verder is hij er nog steeds, strijdbaarder als nooit tevoren. En strijd moet er geleverd worden!
Strijd tegen de arrogantie van een bemoederende en broekenpoepende regering, tegen het samenkleven van het onwetende en slapende proletariaat, tegen onrecht, tegen domheid, tegen misleiders, tegen uitbuiters, tegen de wereldregering en strijd voor echte persoonlijke ontwikkeling en groei.
Zo schreef hij oa. over de lokale, landelijke en globale politiek, de mensheid, zijn persoonlijke ongemakken en verlies, muziek, de politie en razzia’s, werkeloosheid, tafeltennis, drugs, de repressie van de staat en hun dictatuur, het onderduiken als gevolg hiervan en niet te vergeten de vermaledijde wereldregering.

Ook waren er de regelmatig terugkerende lezers al dan niet commentaar gevend.
Zonder compleet te zijn vermeld ik broeder Ignatius, broeder Marinus, broeder Wouter, Wilhelm, boer Jan, dhr. A. De Laar, Peanut the savage artist, Harrie, de Secretaris, Saro Paradiso en de jongens en meisjes van Nieuwstad, IP adres 87.208.10.31, Tuxedo, TTV de Boys, Bushman George & his headhunters, Blonde Geert en niet te vergeten J.P. Balkenellende met zijn rariteitenkabinet.
Al deze mensen hebben er toch min of meer toe bijgedragen, al dan niet bewust, dat de Frater telkens weer de inspiratie kon vinden om zijn stukjes te schrijven. Hulde en bedankt!

Genoeg geleuter, tijd voor een heildronk met taart en op naar het volgende jaar van de Samenkleving !

11 november 2008

La Grande Guerre




Vandaag op de opening van het Carnavallistische jaar is het tevens de gedenkdag ter gelegenheid van het beëindigen van, wat toen De Grote Oorlog werd genoemd.
Een oorlog waarvan men destijds dacht dat die meteen het einde van alle oorlogen zou inluiden, vandaar deze naam.
Hoe vals bleek die hoop te zijn. Nog geen 21 jaar na het tekenen van de vrede barstte alweer een nieuwe oorlog uit, wat de mensheid noopte om de benaming aan te passen.
La grande guerre heette voortaan de eerste Wereldoorlog, zodat men qua benaming nog wel een eindje door kon gaan, in principe tot de oneindigheid (b.v. de eenenveertigste Wereldoorlog). De mensheid kennende was dit een goede keuze!
Een vreselijke oorlog lijkt mij, want waar de tweede WO vooral door mechanisatie gekenmerkt werd, was het in de eerste WO nog hoofdzakelijk handenarbeid wat de klok sloeg. Bajonet erop, loopgraaf uit en doden die “vijand”.
De Frater bezocht de slagvelden van Verdun en was zwaar onder de indruk van wat daar gebeurd was. Zover hij kon kijken, van links naar rechts alleen maar graven en een landschap dat voor eeuwig getekend was door de inslagen van mortieren en granaten. Ook was hij in West Vlaanderen bij oa. Diksmuide aan de IJzer en Iepere, waar geen steen op de andere bleef.
Het geweld en leed waren haast nog tastbaar. Zo wordt in Iepere elke dag trouw de Last Post geblazen opdat niemand de verschrikkingen zal vergeten.

Nederland deed niet mee en werd gebombardeerd tot Europees vluchtelingenkamp. In Groningen herinnerd de straatnaam Engelse kamp hier nog aan.
In Limburg, waar de wortels van de Frater liggen, was het helemaal bar en boos. Het werd overstroomd door horden Belgen die op de vlucht waren.
Zo ook in de mijnstreek waar de familie van mijn latere grootmoeder Marie neerstreek. Zij opende na de oorlog een café, dat mijn toekomstige grootvader Wiel frequenteerde.
Marie en Wiel werden verliefd, trouwden en hieruit werd oa. mijn moeder geboren.
Ergo, zonder oorlog geen Frater!
Een bekende uitspraak van een slecht Nederlands sprekende voetbalfilosoof luidt: Elk nadeel hept zijn voordeel.

Van de laatste vier overlevende uit de eerste WO waren er vandaag drie bij de herdenking, stokoud en zittende in een rolstoel. Nog even en zij zullen dood zijn en kan de mensheid weer een nieuwe WO ontketenen om de herinnering aan het geweld op die manier levend te houden.
Om alvast in de stemming te komen kunnen we, via reclamespotjes op Discovery Channel, "de eeuw van oorlog" op cd bestellen voor slechts € 29,95 voor de eerste 3 delen, bij snelle intekening krijgt u de tweede WO gratis!

De Frater hoopt dat echter niet meer mee te moeten maken.
Deo Volente.
Foto: Champs d'honneurs Verdun