De herder en zijn schapen

In iedere religie vinden we altijd de vergelijking van de herder en zijn schapen.
De herder wordt kennis van de weg en weerbaarheid tegen zijn gevaren toegeschreven.
De schapen daarentegen, onkundig van de te volgen weg en zijn gevaren, zijn hulpeloze wezens die verdwaald of tot voedsel voor andere geraken, zonder de kundige leiding van een herder. Volledige overgave en geloof in redding door hem, zijn absolute voorwaarden.
De schapen vertouwen dan ook blindelings op de wijsheid en bescherming van hun herder.
Wat het schaap echter niet weet is dat de herder er niet is om hun een dienst te bewijzen. Zijn taak is het slechts de schapen veilig over wegen en weiden naar het slachthuis te leiden, hun via een schijnbare redding naar een zekere ondergang brengen. Niets meer en niets minder.

Dat hoeft een schaap ook allemaal niet te weten, vindt de herder. Ik sta slechts in dienst van mijn bazen die per slot van rekening ook eten moeten. Laat ik het schaap vooral maar niets over de weg en zijn gevaren leren, want dan ben ik overbodig geworden en zou er misschien een opstand kunnen komen, bedacht de herder. Een zelfdenkend en handelend schaap kan gevaarlijk zijn. Nee dat leek hem niet zo handig. Als zijn bazen geen eten meer hebben worden zij op hun beurt weer boos en dat zou hem niet ten goede komen.
Dat had de herder goed gezien. Zolang hij maar schapen afleverde bij het abattoir, vervulde hij zijn plicht en vulden zijn bazen hun magen.

Een goed opgezet Machiavelliaans plan van elke religie om de onontwikkelde mens binnen de garelen te houden en uit te kunnen buiten.
De vergelijking met schapen hierboven is meer dan goed gekozen gezien de treffende overeenkomsten in intelligentie, onvoorwaardelijk geloof en geblaat, met het mensdom.
De herder in dit verhaal is op de hoogte van deze feiten en slechts bezig om de gunsten van zijn meerdere te verwerven ten koste van een dociele en domme kudde. Immer bijgestaan door zijn trouwe herdershonden die met blaffen en bijten ieder schaap dat van de weg af dreigt te raken, gewelddadig terugjagen.

Een haast normale gang van zaken in deze wereld lijkt het wel, maar niet voor de Frater. Hij heeft de heilige oorlog verklaard aan elke vorm van georganiseerde religie en de daaruit voortvloeiende schaapachtige domheid en uitbuiting.
Daarom mensen, trek uit uw schaapskleren en wordt weer tot wolf.

Chi pecora si fa, il lupo mangia!

Saoedi-Arabië, een walhalla voor pederasten?

Wel als het aan groot-moefti Sheik Abdul-Aziz bin Baz ligt.

"Het is prima dat tienjarige meisjes kunnen trouwen", zegt de hoogste islamitische geestelijke van Saoedi-Arabië, groot-moefti Sheik Abdul-Aziz bin Baz. "Wie zegt dat ze daar te jong voor zijn, doet die meisjes tekort", meldde de krant Al-Hayat maandag.
Daarnaast liet de groot-moefti weten dat diegenen die vinden dat vrouwen niet voor hun 25ste moeten trouwen zich op het slechte pad bevinden. De groot-moefti deed zijn uitspraken op het moment dat mensenrechtenorganisaties alles op alles zetten om huwelijken met zeer jonge meisjes te voorkomen. De organisaties verzoeken de regering met klem de huwelijksgerechtigde leeftijd te verhogen. De Nationale Mensenrechtencommissie van de regering veroordeelde zondag huwelijken met jonge meisjes en noemde ze een 'onmenselijke schending'.
Bron Spitsnieuws.nl

Eigenlijk is het nogal logisch dat de huwbare vrouwen steeds jonger worden in een land waar polygamie hoogtij viert en scheidingen niet echt bespreekbaar zijn. Alle vrouwen van, pak ze beet, 16 jaar en ouder zijn reeds getrouwd en wil je als Arabier nog een extra mokkel erbij, dan zal je die toch echt op de lagere school moeten gaan zoeken.
De profeet deed het hun al voor met zijn kindvrouwtje Aïsha, dus er is geen vuiltje aan de lucht toch? Je kunt nu eenmaal niet je hele leven met de moeders van je kinderen blijven neuken. Nee, vers bloed moet en zal er komen en deze keer niet uit de schapenkudde.
Met de zegening van de groot-moefti, zal over een jaar of 10 geen meisje meer over zijn op de lagere school en is meteen ook het probleem van ontwikkelde vrouwen, een groot gevaar in het oerconservatieve Saoedi-Arabië, bij deze opgelost.

Twee vliegen in een klap als het ware, groot kinderliefhebber Abdul-Aziz bin Baz zij dank!

Overigens zal het geen geschikt land zijn voor Nederlandse hopmannen en andere kindervrienden, want het bovenvermelde geldt alleen voor moslimmannen die willen trouwen en in het bezit zijn van een bruidsschat.

Onze Thailandvaarders zouden wel eens van een koude kermis terug kunnen komen, of nog waarschijnlijker, niet meer terug kunnen komen. Nou ja, in een kistje misschien.

Eigenlijk in twee kistjes, een voor het lichaam en een voor het hoofd.

Inshallah.

Kritiekcrisis op Aruba

Geen oliecrisis dit keer, ook geen kredietcrisis maar op Aruba heerst een ware kritiekcrisis, ontketend door onze PVV-parlementariër Hero Brinkman.
De heer Brinkman verblijft op dit moment met een delegatie uit Nederland op Aruba, om de toekomst van het eiland te bespreken. Tenminste dat was de bedoeling, ware het niet dat de Arubaanse ministers en de premier het overleg boycotten omdat Brinkman in het verleden meermalen gezegd heeft dat de Antillen een corrupte boevenbende zijn, wat Nederland zo snel mogelijk kwijt moet raken, desnoods via een advertentie op marktplaats.nl.
Wat Hero verwoorde is niets anders dan wat de hele wereld, behalve de Antillen zelf, over dit deel van het koninkrijk vindt.
Waar elders ter wereld, de bananenrepublieken en China uitgezonderd, worden moordenaars met een vader als rechter in opleiding, vrijgesteld van vervolging door de hoogste politiebaas ter plaatse.
Waar anders ter wereld, Columbia eo, Suriname, de Dominicaanse Republiek, Sint Maarten en Curaçao uitgezonderd, zaten de vliegtuigen voor meer dan de helft vol met cocaïnesmokkelaars.
Waar anders ter wereld, de andere Antilliaanse eilanden uitgezonderd, werden criminele jongeren met een enkeltje Nederland en financiële bonus op zak op het vliegtuig gezet, teneinde hun eigen criminaliteitsstatistieken omlaag te drukken.

Dan moet je als Arubaan toch wel de visuele capaciteiten ter grote van Stevie Wonder hebben, om wanbeleid en corruptie niet te ontwaarden. Als er dan ook nog iemand die niet stekeblind is dit publiekelijk maakt, moet je hem natuurlijk aan het kruis nagelen en beslist NIET de hand in eigen boezem steken. Of niet beste Antilliaanse landgenoten?
Op Curaçao liep het halve eiland met Jodensterren rond om de Nederlandse delegatie kenbaar te maken dat ze zich gediscrimineerd voelen, niet gehinderd door enig historisch besef aangaande de Holocaust. Op Aruba gaan ze zelfs nog een stapje verder en bedreigen ze dhr. Brinkman zelfs uit monde van de chef protocol van het eiland Eric Brete. Dat deze brulaap niet alleen stond in zijn mening mag blijken uit het feit dat vervolgens de Arubaanse premier en enkele van haar ministers hun toespraken ter verwelkoming van de Nederlandse delegatie hadden afgezegd. Een niet erg volwassen en coöperatieve houding, als u het mij vraagt.

Ik sta dan ook volledig achter de publiekelijke veiling van deze piratennesten, incluis hun al geëmigreerde eilandgenoten die hier in Nederland de boel vrolijk verder verzieken.
Het zal de Nederlandse staat niet alleen handen vol geld opleveren aan de verkoop, ook worden miljoenen bespaard op uitkeringen die niet meer uitbetaald hoeven te worden, miljoenen besparingen op justitie en maatschappelijk werk, idem voor de marinepatrouilles en wat te denken van tienduizenden woningen die weer beschikbaar komen.
Het nadeel is dat we niet meer in eigen land op een Caribische vakantie kunnen en de cocaïneprijzen de pan uit zullen reizen, wat zal leiden tot meer (auto)inbraken en berovingen.
Ach dat moet de politie dan toch wel aankunnen als ze eenmaal van al die Antilliaanse criminelen afzijn.

Foto: Chef protocol Eric Brete nog net niet op de vuist met Hero Brinkman

De omgekeerde evenredigheid tussen lawaai en intelligentie # 2

Na de donkere “feestdagen”overleefd te hebben deed de Frater vanochtend zijn gordijnen maar weer open teneinde 2009 te verwelkomen. Wat hij zag kon hem echter niet bekoren. De straat lag als vanouds weer helemaal bezaaid met de resten van vuurwerk, huisvuil, verbrande autobanden bankstellen en TV’s en het nodige kapotte glaswerk.
Pal naast mijn vers gewassen auto hadden de onverlaten een ”feest”vuur gemaakt, niet gehinderd door het besef van wat hinderlijk gedrag inhoudt: de lak beschadigd door het vuur en van een gigantische vuurpijl die tegen de achterkant uit elkaar spatte.
Een gezegend 2009, ook namens de buurt, Frater!

Wat gek toch eigenlijk, dacht hij. Ze hebben amper de financiële en intellectuele middelen om hun kinderen op te voeden, maar pak en beet € 100, of veel meer, uitgeven aan vuurwerk lijkt geen probleem voor hun portemonnee te zijn.
Sterker nog: hoe dunner de beurs, hoe dikker het vuurwerkpakket! Dan moeten de kinderen nog maar even wachten met hun nieuwe schoenen en het brilletje voor Fokko kan over een half jaar ook nog wel gekocht worden. We gaan toch niet op vakantie, want voor je het weet is het alweer Nieuwjaar en daar moet voor gespaard worden.
Tja als je weinig te besteden hebt zal je moeten wikken en wegen om tenslotte alleen de hoogstnodige zaken voor het gezin te kopen, zoals uiteraard vuurwerk en liters drank
Gelukkig doet de Frater niet aan het eerste en blijft zodoende altijd nog wel een eurie of 15 over om de auto door de wasstraat te jagen, zodat de heilige koe toch nog gezegend en gewassen aan zijn nieuwe jaar kan beginnen.
De buurt zij dank !

Bij deze wenst de Frater iedereen een spiritueel en spiritueus 2009 toe en met name Frater Paul Steverink, van het comité Staakt het vuren.

Zie ook: http://fratervenerius.blogspot.com/2007/12/de-omgekeerde-evenredigheid-van-lawaai.html#comments

Kerstmis

VRETEN OP AARDE

Politionele acties op de Nederlandse snelwegen

Gisteren las ik onderstaand bericht op de RTL-teletekst:

Tientallen aanhoudingen bij drugsactie.

De Nederlandse politie heeft dit weekend tijdens een internationale drugsactie 66 personen aangehouden.
De politie nam 350 gram marihuana, enkele kleine hoeveelheden harddrugs, twee voertuigen en een boksbeugel in beslag. Bij de actie werkte de politie van België, Luxemburg, Frankrijk en Nederland samen.
De controles vonden plaats tussen Rotterdam en Parijs en tussen Maastricht, Luik, Luxemburg en Metz.
Hoeveel aanhoudingen de politie in andere landen verrichtte, is nog onbekend.

Hierbij vraagt de Frater zich het volgende af:
Hoeveel agenten werden uit het reguliere boevenvangen ontheven, om deze actie op touw te kunnen zetten?
Heeft het vinden van 350 gram marihuana, een paar gram harddrugs en een boksbeugel, deze actie kunnen rechtvaardigen (een simpele rekensom leert ons dat 350 gram verdeeld over 66 mensen gemiddeld 5,3 gram per arrestant is) ?

Zo ja? Kunnen we in de toekomst dan ook grootschalige razzia’s op middelbare scholen verwachten met als buit 50 zakjes marihuana, 10 gestolen fietsen, 8 scholieren zonder geldig identiteitsbewijs en 5 vlindermessen?
Waren de ingezette veldwachters misschien dermate incapabel en zijn de overige honderden kilo’s hun door de vingers geglipt?
Zijn het de buitenlandse drugskoeriers die overlast geven of de, overwegend van Marokkaanse afkomst en bij de politie bekend zijnde, Nederlandse drugsrunners?

Is er na de 'internationale drugsactie' geen overleg meer geweest, daar de politie klaarblijkelijk niet weet welke resultaten er in de andere landen behaald zijn?

Als persvoorlichter van de politie zou ik mij diep schamen om zo’n belabberd resultaat, voortkomend uit een dergelijk groots opgezette actie, publiek te maken.
Als belastingbetaler zou ik mij terecht afvragen waarom hier zoveel manuren aan verspild worden, en als vertegenwoordiger in het parlement zou ik de nodige kamervragen aan mv. Ter Horst daarover stellen !

De Samenkleving is jarig

19-11-2007 Liet de Frater voor de eerste keer van zich horen, via zijn spreekbuis “De Samenkleving”.
Nu, 365 dagen, 53 artikelen en zo’n 64.500 bezoekers verder is hij er nog steeds, strijdbaarder als nooit tevoren. En strijd moet er geleverd worden!
Strijd tegen de arrogantie van een bemoederende en broekenpoepende regering, tegen het samenkleven van het onwetende en slapende proletariaat, tegen onrecht, tegen domheid, tegen misleiders, tegen uitbuiters, tegen de wereldregering en strijd voor echte persoonlijke ontwikkeling en groei.
Zo schreef hij oa. over de lokale, landelijke en globale politiek, de mensheid, zijn persoonlijke ongemakken en verlies, muziek, de politie en razzia’s, werkeloosheid, tafeltennis, drugs, de repressie van de staat en hun dictatuur, het onderduiken als gevolg hiervan en niet te vergeten de vermaledijde wereldregering.

Ook waren er de regelmatig terugkerende lezers al dan niet commentaar gevend.
Zonder compleet te zijn vermeld ik broeder Ignatius, broeder Marinus, broeder Wouter, Wilhelm, boer Jan, dhr. A. De Laar, Peanut the savage artist, Harrie, de Secretaris, Saro Paradiso en de jongens en meisjes van Nieuwstad, IP adres 87.208.10.31, Tuxedo, TTV de Boys, Bushman George & his headhunters, Blonde Geert en niet te vergeten J.P. Balkenellende met zijn rariteitenkabinet.
Al deze mensen hebben er toch min of meer toe bijgedragen, al dan niet bewust, dat de Frater telkens weer de inspiratie kon vinden om zijn stukjes te schrijven. Hulde en bedankt!

Genoeg geleuter, tijd voor een heildronk met taart en op naar het volgende jaar van de Samenkleving !

La Grande Guerre

Vandaag op de opening van het Carnavallistische jaar is het tevens de gedenkdag ter gelegenheid van het beëindigen van, wat toen De Grote Oorlog werd genoemd.
Een oorlog waarvan men destijds dacht dat die meteen het einde van alle oorlogen zou inluiden, vandaar deze naam.
Hoe vals bleek die hoop te zijn. Nog geen 21 jaar na het tekenen van de vrede barstte alweer een nieuwe oorlog uit, wat de mensheid noopte om de benaming aan te passen.
La grande guerre heette voortaan de eerste Wereldoorlog, zodat men qua benaming nog wel een eindje door kon gaan, in principe tot de oneindigheid (b.v. de eenenveertigste Wereldoorlog). De mensheid kennende was dit een goede keuze!
Een vreselijke oorlog lijkt mij, want waar de tweede WO vooral door mechanisatie gekenmerkt werd, was het in de eerste WO nog hoofdzakelijk handenarbeid wat de klok sloeg. Bajonet erop, loopgraaf uit en doden die “vijand”.
De Frater bezocht de slagvelden van Verdun en was zwaar onder de indruk van wat daar gebeurd was. Zover hij kon kijken, van links naar rechts alleen maar graven en een landschap dat voor eeuwig getekend was door de inslagen van mortieren en granaten. Ook was hij in West Vlaanderen bij oa. Diksmuide aan de IJzer en Iepere, waar geen steen op de andere bleef.
Het geweld en leed waren haast nog tastbaar. Zo wordt in Iepere elke dag trouw de Last Post geblazen opdat niemand de verschrikkingen zal vergeten.

Nederland deed niet mee en werd gebombardeerd tot Europees vluchtelingenkamp. In Groningen herinnerd de straatnaam Engelse kamp hier nog aan.
In Limburg, waar de wortels van de Frater liggen, was het helemaal bar en boos. Het werd overstroomd door horden Belgen die op de vlucht waren.
Zo ook in de mijnstreek waar de familie van mijn latere grootmoeder Marie neerstreek. Zij opende na de oorlog een café, dat mijn toekomstige grootvader Wiel frequenteerde.
Marie en Wiel werden verliefd, trouwden en hieruit werd oa. mijn moeder geboren.
Ergo, zonder oorlog geen Frater!
Een bekende uitspraak van een slecht Nederlands sprekende voetbalfilosoof luidt: Elk nadeel hept zijn voordeel.

Van de laatste vier overlevende uit de eerste WO waren er vandaag drie bij de herdenking, stokoud en zittende in een rolstoel. Nog even en zij zullen dood zijn en kan de mensheid weer een nieuwe WO ontketenen om de herinnering aan het geweld op die manier levend te houden.

Om alvast in de stemming te komen kunnen we, via reclamespotjes op Discovery Channel, "de eeuw van oorlog" op cd bestellen voor slechts € 29,95 voor de eerste 3 delen, bij snelle intekening krijgt u de tweede WO gratis!

De Frater hoopt dat echter niet meer mee te moeten maken.

Deo Volente.

Foto: Champs d'honneurs Verdun

De daklozenkrant

Begin jaren 90 ontstond er in meerdere grote steden het initiatief om iets aan de financiële situatie van de daklozen te doen. De straatkrant werd geboren. Hij werd door de daklozen op straat verkocht, koste destijds fl 2,50 waarvan de verkoper een gulden mocht houden.
Ik kan mij nog goed het eerste exemplaar van de Groningse “de Riepe” herinneren, waarin een interview met, de toen nog in leven zijnde, Herman Brood was geplaatst. Waarschijnlijk omdat Herman in zijn jongere jaren toch min of meer ook een daklozenbestaan leefde en dit de colporteurs wel zou aanspreken. Zo bedacht men het in het hoofdkwartier aan de Westerbinnensingel.

Een goed initiatief vond ik en met mij vele Stadjers.
Meestal zag ik ze bij mij in de buurt voor de supermarkt staan en ieder die langs kwam werd vriendelijk gevraagd of hij/zij er een wilde kopen. Na verloop van tijd kon je ze allemaal en behoorden ze min of meer bij het straatmeubilair van de supermarkt.
Ik moet zeggen dat ik krant zelden kocht (gemiddeld eens per jaar ergens in de winter) daar het geld ook niet op mijn rug groeide, maar naar wat ik zag moeten ze er toch een leuke bijverdienste aan over hebben gehouden.
Daklozen blij, gemeente blij en de weldoeners blij. Het kon niet beter!

De laatste jaren zag ik toch duidelijk een afname van het aantal colporteurs en de frequentie van hun aanwezigheid. Soms zag je wekenlang geen een, dan weer een paar dagen een mij totaal onbekende en vervolgens weer dagen lang niemand.
Het gaat goed met de daklozen dacht ik, ze zullen wel aan de Costa’s liggen te genieten van hun welverdiende centjes. Geen probleem althans niet voor mij, misschien wel voor de organisatie van “de Riepe”, want die zaten overduidelijk met een tekort aan straatverkopers.

Sinds ongeveer anderhalf jaar echter, staat er weer regelmatig een straatverkoper bij de supermarkt maar hij is klaarblijkelijk geen dakloze. Navraag leerde mij dat het hier gaat om Roemeense Roma werklozen die een centje bijverdienen met de verkoop van de Groninger straatkrant omdat de organisatie geen, of niet genoeg, daklozen uit de stad kan mobiliseren.

Rare zaak vindt de Frater. Als de straatkrant geen verkopers meer kan krijgen uit de oorspronkelijke doelgroep, dan heeft het project zichzelf overbodig gemaakt en wordt het tijd “de Riepe” op te heffen en de werknemers op andere gebieden tewerk te stellen.
Niet dat de Frater het de Roemeense zigeuners misgunt. Integendeel, wat mij betreft staan ze gewoon met hun accordeon of viool bij de deur van de supermarkt een centje bij te verdienen, echter niet met de Groninger daklozenkrant want daar was hij niet voor bedoeld.

Identiteitscrisis

Gisteren heb ik eindelijk eens mijn stoute schoenen aangetrokken en de lange weg naar een nieuw paspoort ingeslagen. Stom van de Frater, want daar waar normale stervelingen maandagmorgen om 9.00 uur allang aan het werk zijn, geldt deze vanzelfsprekendheid niet voor ambtenaren en gemeentesecretarissen. Nee, deze gezegende klasse hoeft pas om 13.00 uur maandagmiddag aan de slag.
Geheel voor niets was de Frater toch niet om 8.45 uur op zijn fiets gestegen. De pasfotowinkel was wel open, dus die konden alvast gemaakt worden; € 9,00 voor 4 piepkleine foto’s en eentje iets groter, maar net zo lelijk als de rest. De toon is gezet, het zal een duur dagje worden. Eerst maar weer even naar huis, want net zoals de gemeenteambtenaren heeft het winkelpersoneel ook nog een ochtend vrijaf en de stad lijkt wel uitgestorven.

Tegen 12.30 uur ben ik weer naar het gemeentehuis getogen om mijn nummertje te trekken en plaats te nemen tussen de andere wachtenden. Nummer A 006, dat belooft een spoedige behandeling. Om 12.50 uur worden de stellingen achter de PC ’s ingenomen, de laatste slokken koffie verorberd en om klokslag 13.00 uur gaan de loketten open. Op de infodisplay verschijnt nummer A 001, nummer A 002 t/m A 005 en de A nummers stagneren. Er blijken ook nog B nummers te zijn en C, D enz. Klote, er zit niets anders op dan te wachten.
13.20 uur Verschijnt eindelijk mijn verlossend nummer: A 006. Ik roep bingo, maar niemand begrijpt de treffende overeenkomst met dit spelletje.
Goed, bij loket 17 moet ik mij melden met verse pasfoto’s, oud paspoort en nieuw geld.
Goedendag heer Venerius, wanneer loopt uw paspoort af?
Nou meneer dat was 2 maanden geleden, maar hij geldt toch nog 5 jaar binnen de E.U. grenzen?
Nee beste Frater, sterker nog, U bent op dit moment in overtreding omdat U geen geldig legitimatiebewijs kunt tonen.
Potverdorie wat zullen we nu hebben, een godsvruchtig en moreel gevormd mens als de Frater is in overtreding en kan het cachot in? De Frater bevindt zich in een “identiteitscrisis”, dat is duidelijk.
Nou Frater, zo’n vaart zal het wel niet lopen, volgende week is het nieuwe paspoort alweer klaar. U moet in de tussentijd alleen niet naar voetbalwedstrijden en/of krakersrellen gaan en geen verkeersovertredingen maken, dan zal het wel loslopen. Een prettig vooruitzicht, een week lang niet door het rode licht fietsen, mijn autogordel consequent omhangen en meer van dat soort ongein en dat een hele week lang.
€ 48,50 Hoor ik de ambtenaar tegenover mij zeggen en de Frater staat weer met beide benen op de grond. Had ik nu maar geen Bingo geroepen.
Schandalig vindt hij het dat er voor de verplichte identiteitspapieren betaald moet worden, dat zou toch wel het minste kunnen zijn wat de gemeente voor haar burgers kan doen!

Het was weer een vruchtbare en kosten-lijke dag voor mij, ik besta weer voor de komende 5 jaar en dat voor “slechts” een slordige € 12 per jaar.
Dat is dan toch nog beduidend goedkoper dan mijn toekomstige tafeltennisvereniging, want die gaat € 185 per jaar kosten, als ik mij tenminste met een geldig identiteitsbewijs kan identificeren.