Het Samenkleven(2)

Sinds het proletariaat ter lande ook een snuifje van de welvaart mee mag p(r)ikken, wil elke hedendaagse plebejer twee keer per jaar op vakantie en dan liefst ook nog zo ver mogelijk weg. Europa is geen optie meer, het moet nog verder. Niet alleen natuurlijk, maar liefst met hele volksstammen tegelijk, in vele gevallen niet gehinderd door enige kennis van de cultuur, taal, geografie en etnologie.
Nog voordat het doek voor de regenwouden, poolkappen, berggorilla’s en Oostenrijkse incestplegers gevallen is, willen ze deze verschijnselen zelf bezoeken, zich vaak niet bewust van het feit dat ze op deze manier eigenhandig een steentje bijdragen aan de vernietiging van de laatste natuurgebieden op deze aarde.

De Frater is zo onderhand doodziek van dit reisbarbarisme en besloot om vorig jaar in zijn vakantie, twee weken met de fiets door Nederland te trekken. Een land waarin ik geboren ben, maar dat ik grotendeels alleen maar vanuit de schoolboeken, atlas en tv-reportages ken.
Fijn om eens in onbekende plaatsen de tent op te zetten, de taal vloeiend te kunnen spreken, bekend zijn met de geografie en de plaatselijke cultuur en zo met al deze kennis als achtergrond, de natuur volledig in je op kunnen nemen. De laatste ook nog eens intact achter latend door mijn milieuvriendelijke en stille transportmethode.
Ik wist niet dat er nog zoveel moois in mijn eigen koud verklikkerland was.

Om mensenmassa’s te ontwijken ging de Frater begin Juni op pad. Zorgvuldig werden alle grotere volksattracties en megacampings vermeden. Overnachten op de camping bij de boerin en ’s ochtends in alle vroegte weer op de fiets om alleen te zijn met de stilte, natuur en

zadelpijn.
Maar zelfs op deze manier ontkwam ik er niet aan: de druktemakers en het Samenkleven.
Als ik weer eens dorstig en in gelukzalige eenzaamheid op een leeg terras een drankje nam, kwamen ze er alweer aan. De samenklevers, niet instaat om zelfstandig te recreëren, maar wel instaat om te zien dat de Frater dat deed.
Om dan ook iets van de Frater zijn gelukzaligheid op te vangen, werd steevast de tafel naast hem bezet, terwijl het hele terras voor de rest leeg was.
De Frater als lichtpunt in het duister.
Afgelopen met mijn eenzaamheid. Dan betaalde ik en stapte op de fiets, hun achterlatend met de mij ontstolen rust.
Waarom konden ze ook geen andere tafel nemen? Of een ander terrasje? Of een ander leven?
Waarschijnlijk omdat dit niet aan de wetten der samenkleving voldeed. Deze gebood hun namelijk om vanuit hun eigen leegte de volheid op te zoeken. Onbewust maar doelgericht.

Op de camping bij de boerin gebeurde het ook vaak. Als de Frater zijn tent klaar en ingericht had, zijn eten op en aan een wijntje en kruidenpijp lurkte, bleef de gelukzaligheid zelden onopgemerkt. Als betrof het een daad van barmhartigheid werd ik altijd wel weer bij het een of andere gezinnetje uitgenodigd om “lekker gezellig” een wijntje te drinken. Er moest weer gekleefd worden, nietwaar?
“Nou nee, vriendelijk bedankt. Ik moet nog mijn reisverslag maken en dan naar bed en weer vroeg op. Een prettige avond verder.”, was meestal mijn antwoord, daar het hier geen daad van barmhartigheid betrof maar meestal een van leegheid en eigen belang.
Een keer kwam de Frater bij gebrek aan boerin op de grote familiecamping terecht. Kermis was een betere benaming voor dit fenomeen in Groesbeek. De eigenaar had het goed begrepen: een betere samenkleving zorgt voor een dikkere portemonnee.
Een grote schreeuwende en telefonerende mensenmassa, stinkend naar zonnebrandolie, patat en bier en klaar om mij met hun allen even in te wijden in het samenkleven.
Zeg maar, beland in de anus van de samenkleving.
Dit was wel een dieptepunt in de, grotendeels leuke fietstocht door Nederland.

Ik kan het iedereen aanbevelen, met de fiets in eigenland, buiten het seizoen en bij de boerin, maar pas op voor de samenklevers!

Onderweg werd mij ook vaak de vraag gesteld waarom ik in mijn eentje op pad was en of ik de mensen niet miste?

Nou nee, absoluut niet!

De paddestoel verdwijnt uit het straatbeeld van Nederland.

Van de week werd de Frater opeens getroffen als ware het door een bliksemflits. Wat was het geval?
Het produceren en/of het in bezit hebben van paddenstoelen is vanaf deze week verboden in het eens zo liberale Nederland.
De Frater, al sinds mensenheugenis een groot liefhebber van alles wat met vliegen te maken heeft, plukte al vanaf zijn prille jeugd in het Limburgse heuvelland de overheerlijke weidechampignons. Later kwamen daar de Amanita Muskaria(vliegenzwam) en de Psilocybe semilanceata, het wereldberoemde kaalkopje, bij. Niet dat de Frater daar last van heeft, maar het zo genoemde paddenstoeltje lijkt nu eenmaal verdomde veel op een skinhead qua uiterlijk en hoofdinhoud.

In de herfst eropuit, de geplukte vruchten als de bliksem drogen en ze koel en donker bewaren tot de geschikte dag of nacht zich voordeed om, op “the road to nowhere” te gaan.
De Frater zou de Frater nooit geworden zijn zonder een streng dieet van aardappelen, vlees, bruine Belgen en paddenstoelen. De eerste drie voor zijn fysiek, de laatste voor zijn psyche.
Dit alles zonder in conflict met de wetten der Nederlandse Staat te komen, want zeg nu zelf, een Frater overtreedt toch geen wetten.
Hij zuipt als een Kapucijner monnik, laat boeren en scheten als een uit de klei getrokken Groninger boer, maar hij overtreedt geen wetten. Niet die van hemzelf, zo ook niet die van zijn gastland. Tenminste, zo staat het geschreven.

Hoe moet het nu dan verder met het geestelijke welzijn van de Frater, hier in Nederland?
Zonder een gezonde Frater, geen gezond Nederland!
Hij kan nu niet meer ongestraft in de herfst door de weilanden en bossen trekken. De narcoticafobe houding van de Hermandad kennende, staan ze bij elke uitgang van het bos en elk hek van de wei te fouilleren en incasseren.
Hij zal andere botanische lekkernijen aan zijn weloverwogen vitamine preparaten moeten toevoegen. Planten waar de honden nog geen droog brood van lusten en Justitie (voorlopig) nog geen kaas van gegeten heeft.
De natuur heeft o.a. in de aanbieding:

• De meeste nachtschaden, zoals Bilzekruid, Doornappel en Belladonna.


• Het befaamde moederkoren waar we het LSD vandaan hebben.


• Vingerhoedskruid.

Zo maar even een paar uit de hoge hoed getoverd. Er bestaan natuurlijk nog veel meer hallucinogene planten. Wie het echt wil weten moet maar eens bij de concurrentie, de zogenoemde heksen en tovenaars, te rade gaan.

Have a nice trip.

Foto: het Kaalkopje

Razzia’s in Nederland (2)

De politie heeft een nieuwe naam voor razzia geïntroduceerd, namelijk veiligheidsactie. Dat klinkt een stuk vriendelijker maar het blijft natuurlijk precies hetzelfde.
Het volgende stukje las ik vandaag op MSN Nieuws:


Ruim dertig aanhoudingen bij actie in Flevoland

zondag, 13 april 2008

Bij een veiligheidsactie in Flevoland heeft de politie 34 mensen aangehouden.
Ook werden honderden bekeuringen uitgeschreven bij de controle in Almere.
De actie was een samenwerking tussen de politie Flevoland, de Koninklijke Marechaussee, de
Belastingdienst en het Korps Landelijke Politiediensten. In totaal zijn ruim
vijfduizend mensen gecontroleerd, laat de politie zondag weten.
De ruim dertig mensen zijn aangehouden voor onder meer rijden onder invloed,
verboden wapenbezit of omdat ze zich niet konden legitimeren. De Belastingdienst
legde beslag op twintig auto's terwijl 43 wanbetalers een uitstaande
belastingschuld hadden van totaal 133 duizend euro.
Bijna honderd bestuurders kregen een proces-verbaal omdat hun auto technisch
niet in orde was. De auto's hadden verschillende gebreken als defecte lichten,
gladde banden en geblindeerde ramen.
De actie betrof niet alleen het autoverkeer, ook rondom het Centraal Station van
Almere werden controles uitgevoerd. Ruim zeventig mensen werden bekeurd voor
zwartrijden en de politie trof ook enkele vervalste ov-jaarkaarten aan.



Dit artikel sluit ook feilloos aan bij onderstaand stukje over de politie. Na enig rekenwerk komt de Frater op € 133000 cash, 170 bekeuringen in allerlei financiële gradaties en 20 in beslag genomen auto’s.

Bingo!
Het was weer een goed avondje voor Minister Bos en de schatkist en een veilig avondje voor Almere.

De Politie als incassobureau van de staat.

Afgelopen jaar blijkt er een record aan verkeersboetes te zijn uitgeschreven in Nederland. Nog nooit werd er zoveel geld binnengehaald door onze speurneuzen te velde en de schatkist stroomde over. Dit kwam mede door druk van de regering, die stelde een quotum vast waar elk corps aan moest voldoen. Werd dit niet gehaald dan volgde onherroepelijk een strafkorting. Iedere corpschef op zijn beurt voerde de druk naar de werknemers op om zo zijn eigen bazen weer tevreden te stellen.
De politie werd beoordeeld op het aantal uit geschreven boetes en niet op het aantal opgeloste of verijdelde misdaden. Als men gaandeweg het jaar er achter kwam dat men onder de landelijke norm zat, moest dit als de bliksem bijgesteld worden door snel maar even een controle op de fietsverlichting in te lassen, of met laserpistolen een 30 km straat op stelten te zetten. De benodigde mankrachten werden dan maar noodgedwongen van de misdaadbestrijding afgehaald en met pen en bonnenboekje de straat opgestuurd. Meer blauw op straat, de burger was ook weer tevreden.
Tot dat die zelfde burger de bonnenplicht zelf aan den lijve ondervond. Waarom nu een bekeuring geven voor dat spatbord dat niet witgeverfd was, of voor door rood licht fietsen als er geen verkeer aankwam? Ja meneer, Befehl ist Befehl! U nu geen bon, ik straks geen brood!
De politie uw vriend en helper is verworden tot lik op stuk, kassa.
Het bedrag dat de staat ontvangt via bekeuringen is onderhand al een wezenlijke post op de begroting geworden, daar waar het in den beginne ging om een corrigerende strafmaatregel, kan de staatsbegroting tegenwoordig niet meer sluitend gemaakt worden zonder deze inkomenspost.
Nu de burger op zijn beurt de bekeuringen, als een noodzakelijk kwaad, ook in zijn begroting inpast, gaat de staat over op de volgende stap. Verhogen die boetes, niet vanwege de inflatie, maar vanwege het graaiprincipe dat elke Machiavellistische heerser er op na houdt.

Eerst dacht ik aan een 1 April grap, maar het is meer om te huilen.
De Politie als incassobureau van de staat om de boekhouding sluitend te krijgen. Hiermee haar eigen geloofwaardigheid ondermijnend en de verhouding burger-agent tot Siberische temperaturen laten dalen(bij diegenen die überhaupt nog vertrouwen in oom agent hadden).
Als ik het goed bezie is de beste manier heden ten dage om de machthebbers te bestrijden door absoluut geen enkele overtreding meer te maken, waardoor er gigantische tekorten op de staatsbegroting ontstaan, de economie in elkaar stort, oom agent geen geld meer krijgt en het bijltje erbij neer gooit, de boevenkliek in Den Haag geen bescherming meer heeft en de macht op straat ligt.
De staat die zijn eigen graf graaft, door buiten de burgerlijke gehoorzaamheid te rekenen.

Op weg naar de geldloze maatschappij

Vroeger, toen we nog de gulden, mark en franks hanteerden, stond er in elke wijk wel een postkantoor. Niet zo’n klein lullig serviceagentschap in de bejaardenflat, maar een heus volwaardig postkantoor. Zo eentje met meerdere loketten waar alle handelingen verricht werden, van het overschrijven van auto’s, de afdeling filatelie, tot en met het wisselen van buitenlands geld.
Ook konden we destijds alle Nederlandse geldbiljetten verkrijgen, van 10 gulden t/m 1000 gulden. Geen probleem. Betalen konden we ook overal met onze biljetten t/m 250 gulden. Die van 1000 gulden werd eigenlijk alleen op postkantoren en banken geaccepteerd, maar die waren immers in elke wijk aanwezig. Dat leverde dus ook geen problemen op.
De betrouwbaarheid van onze biljetten was hoog, zelden werden deze op grote schaal vervalst. Ik had wel eens gehoord van de vervalsing van de 25 gulden biljetten, maar heb er zelf gelukkig nooit een in handen gehad, laat staan vervalsingen van andere (hogere)waarden.
Toen was cash geld nog heel gewoon. Als ik op reis ging betaalde ik in hotels en restaurants altijd met gepast geld in de gevraagde valuta. Of dat nu 2000 Belgische frank of 2000 Duitse marken was, je betaalde met geld want een creditkaart had je niet en je girobetaalkaart werkte niet in het buitenland. Niemand keek er raar van op als je bij de receptie de hotelrekening betaalde met twintig biljetten van 100 Dm en ze netjes uittelde op de balie.
Dat moet men nu eens proberen, het is nog net niet dat ze de politie bellen, maar dat je als crimineel ingeschaald wordt is overduidelijk. De wereldburger anno 2008 betaalt niet meer cash, hij pint.

Nee, de banken en de wereldregering willen af van het contant geld, alles moet straks via je bankpasje gaan zodat zij al onze transacties in de gaten kunnen houden.
De voordelen van een geldloze maatschappij worden ons telkens weer voorgespiegeld.
Weg met dat lastige geld, geen berovingen meer, altijd gepast pinnen, nooit meer kilo’s van die lastige parkeermuntjes op zak en de portemonnees hoeven nog maar half zo groot!
Het enige probleem is: Hoe krijgen we de mensen zo ver?
Ook dat is al tot in alle details uitgedokterd. Eerst in alle winkels pinapparaten plaatsen, alvast geen bankbiljetten groter dan € 50 meer drukken en vervolgens de postkantoren en banken een voor een sluiten. Niet te snel want dan komen de mensen in opstand, maar langzaam aan, zodat ze alvast eraan kunnen wennen. Tenslotte, om het volk definitief over de streep te trekken, wordt de hulp van criminelen ingeroepen. Deze mensen zal namelijk niets in de weg gelegd worden bij het vervalsen van onze eurobiljetten, om zo een panieksfeer te creëren . De mensheid zal bang zijn om nog geldbiljetten te accepteren, omdat ze niet meer weten welke echt of vervalst zijn en zullen massaal overstappen op de creditcards en bankpasjes.
Bingo, nu zijn we zover! Het laatste nog in omloop zijnde geld kan nu afgeschaft worden, de overgebleven 250 postkantoren te lande worden gesloten en dan zijn we volledig overgeleverd aan de wil van de wereldregering.
Controle is het nieuwe toverwoord, geen zwartbetaalde tuinman of huishoudelijke hulp meer.
Ach misschien heeft het ook zijn voordelen. De moderne bankrover heeft in ieder geval geen vluchtauto meer nodig. Hij kan nu alles vanaf zijn computer thuis regelen!

Meer informatie over de geldloze maatschappij of de wereldregering is te vinden onder de link Samenzwering, hoofdstuk 52.

Sint Venerius 2

Saint Venerius

Feast day: September 13

7th century

Hermit and abbot. He lived as a hermit on the island of Tino, in the Gulf of Genoa, Italy, and eventually became an abbot over a monastic community on the island.

Bron: Catholic Online

Sint Venerius 1

Saint Venerius

Feast day: May 4

Patron of Lighthouse keepers 409

The patron saint of Lighthouse keepers is St. Venerius who died in the year 409. He was the second bishop of Milan (the first was St. Ambrose); friends with St. Paulinus of Nola, Delphinus of Bordeaux, and Chromatius of Aquileia. He supported and defended the Council of Carthage in 401. St. Charles Borromeo brought his relics to the cathedral of Milan in 1579.
It is not clear why Venerius is the patron of lighthouse keepers. Perhaps it has to do with the fact that St. Charles Borromeo once elevated his relics and placed them for all to see in Milan's great cathedral. As a lighthouse guides the ships through the night, so an elevated saint is a sign and special comfort for all of the faithful. His feast day is May 4.

Bron: Catholic Online

Foto: Sint Venerius

Groningen dwingt werklozen tot werk.

Iedereen die een beroep doet op de bijstand in de gemeente Groningen moet tegenwoordig verplicht, 20 uur in de week, gaan werken bij de sociale werkplaats.
Om werkervaring en –ritme op te doen, aldus wethouder sociale zaken, DSW Stadspark en integratie, Peter Verschuren. De werkzaamheden zullen bestaan uit licht lichamelijk werk, zoals bv. zakjes plakken en pennen in elkaar draaien, dat wat vroeger in Groningen door gehandicapten en gedetineerden werd gedaan.
Waarom nu dan niet meer, vraagt de Frater zich af?
Dat komt omdat enkele jaren geleden er veel gedwongen ontslagen zijn gevallen bij de dienst sociale werkplaatsen (DSW) te Groningen. Een heleboel gehandicapten die daar naar eigen tevredenheid werkten en een centje verdienden werden zonder pardon de laan uit gestuurd.
De gemeentelijke sociale dienst (GSD) heeft daar nu een gedeelte van de (leegstaande) bebouwing gehuurd om zo voor de werklozen de afstand tot de arbeidsmarkt te verkleinen, door hun alvast met dezelfde werkzaamheden arbeidsritme te laten opdoen. Uiteindelijk veel goedkoper dan die gehandicapten aan het werk te houden. Twee vliegen in een klap dus.
De GSD valt onder de zelfde wethouder als de DSW namelijk Peter Verschuren van de Socialistische Partij.

In het verleden was er ook een partij die dezelfde ideeën over verplichte tewerkstelling had en die heette Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei. Lijkt eigenlijk verdacht veel op de naam van Peters partij en zeker wat betreft hun oplossing aangaande het werklozen probleem.
Op zich heb ik er geen probleem mee om mensen zonder werk die een beroep doen op de bijstand, zinvol te werk te stellen, aangepast aan hun opleiding en kundigheid. Maar nu krijg ik toch wel een vreemde bijsmaak in de mond als ik weet dat er eerst bij de zelfde portefeuille ontslagen zijn gevallen, die nu door werklozen worden opgevuld.

Ons sociale stelsel zal ongetwijfeld veel geld kosten, maar met een bonus van een miljoen euro, vrij gebruikelijk heden in het bedrijfsleven, kunnen al gauw 80 werklozen een jaar lang een uitkering hebben. Geen vetpot, maar je hoeft dan niet van de kou of honger te sterven, dat hoeft de ontvanger van dergelijke premies al helemaal niet te doen van zijn gewone loon en bovendien hadden de gehandicapten hun werkplaats kunnen behouden.

De Zaaier

Telkens als het voorjaar zich aandient, is het bij de Frater weer tijd voor de grote zaaiactie en zoals het spreekwoord al zegt: Wie zaait, die oogst.
Nu is mijn balkon niet zo groot, na aftrek van de Frater blijven er nog maar 4 m2 over. Er moet dus welbewust gewikt en gewogen worden om alles uiteindelijk een plaats te kunnen geven. Bloemen, kruiden en boompjes zullen over die oppervlakte verdeeld moeten worden zodat ieder zijn plaats heeft en ik nog overal met de gieter bij kan.
De grootste afdeling is bij mij altijd de kruidensectie. Tijm, bieslook, cannabis, wilde knoflook, oregano en citroenmint, staan alweer te wachten in de kweekpotjes tot het weer hun gunstig gezind is en ze naar buiten kunnen. De cannabis sativa heeft iets meer tijd nodig, want die zijn net pas ontkiemd. 10 Plantjes dit jaar waar, als alles goed gaat, statistisch gezien 5 vrouwtjes van overblijven.
Liefst had ik er nog meer gehad, maar ik ben nu eenmaal in de ongelukkige omstandigheid, dat de DEA Nederland verplicht heeft een “war on drugs” te voeren en die broekenpoepers in de regering als ware marionetten dat beleid uitvoeren. Niet gehinderd door enige vorm van ecologisch besef, heeft de Nederlandse regering in al haar wijsheid en onderdanigheid besloten om de Amerikaanse regering tegemoet te treden en haar eigen bevolking een verbod op te leggen voor het hebben van de cannabis sativa, gedroogd of in levende lijve.
Vroeger hadden we zoiets met de coloradokever, die tot insect non-grata werd verklaard en de oorlog werd aangezegd. Nu dus met zo’n onschuldig plantje, dat God in al zijn wijsheid toch ergens voor bedoeld had.
Nou nee, zegt de Nederlandse regering in opdracht van Big Brother. Het is duidelijk dat het hier een fout van de Creator betreft, die wij in Zijn naam recht zullen zetten. In het wild hebben wij deze plant al bijna uitgeroeid, dus we moeten nu bij de mensen thuis gaan zoeken.
Natuurbeschermers die dit ras voor het uitsterven willen behoeden, worden nu genadeloos achtervolgd en na arrestaties veroordeeld tot geldboetes en gevangenisstraffen.

In Rusland hebben ze zo ook hun eigen lekkernijen. In plaats van marihuana drinken zij graag een stevige borrel. Iets waar hun regering weer van vindt dat dit bestreden moet worden, omdat die borrel in combinatie met de lange en eenzame winter, de bevolking tot alcoholisme kan drijven. Wat dat betreft is er niets nieuws onder de zon. Uw altijd bezorgde en liefdevolle regering weet dat u onmondig bent om te beslissen wat goed en slecht voor u is en zal dat in uw naam voor allen doen.
Nu is een van de lekkerste Russische drankjes gemaakt van het sap van de overal aanwezige berkenboom. Vol met levenskracht en alcohol. Wat nu als de Russische regering besluit tot dezelfde “war on drugs” op de berkenboom, zoals hier te lande op de cannabis sativa?
Het complete Siberische oerbos (dat wat er nog van over is) zal gerooid moeten worden, om de onmondige bevolking te beschermen tegen de gevaren van alcohol gestookt van deze boom. Een ecologische ramp, vergelijkbaar met de ontbossing van de Amazone.
Zou de wereldbevolking hier net zo gemakkelijk in toestemmen zoals ze dat nu met het uitroeien van de cannabis sativa doen?
Of gaan we eens een keer mondig worden en laten wij ons niet meer door dictators en zakkenvullers de wet voorschrijven.
De Frater zal dat wel niet meer tijdens zijn leven meemaken, maar hopelijk is het zaadje nu alvast gelegd, dan komt de oogst vanzelf.

Foto: cannabis reservaat

Mens sana in corpore sano

Het was even rustig bij de samenkleving.
Nee, de Frater moest niet onderduiken na het plaatsen van de spotprent van Kurt, toch wel een beetje, maar dan onder de wol. Geveld door een tegenstander die moeilijk te bestrijden viel, zowel binnen als buiten de ring, het noro-virus.
Dat lijkt eigenlijk ook een beetje op die onzichtbare en onbekende tegenstanders waarvoor Kurt Westergaard nu wel ondergedoken zit. Er is zelfs een fatwa uitgesproken over de oude kerel en de protesten tegen Denemarken laaien weer op in de Islamitische wereld.
De Frater is blij dat er nu eindelijk steun komt via een oproep om zijn tekening in alle Europese kranten te plaatsen en zo te laten zien dat we collectief niet van dergelijke middeleeuwsfundamentalistische praktijken gediend zijn.

Domheid is ook een tegenstander die, zowel binnen als buiten de ring, moeilijk te bestrijden is.

Het neuro-virus noem ik het maar.

Ja mensen, ziektes slaan altijd in momenten van zwakte toe, lichamelijk dan wel geestelijk.
Geef ik mijn lichaam te weinig aandacht, word ik geveld door het noro-virus. Voed ik mijn geest niet, dan zal het neuro-virus genadeloos toeslaan.
Zorg daarom goed voor beiden en uw weg kan ver gaan, of zoals het speekwoord luidt:
Mens sana in corpore sano.

Zo, nu neem ik eerst een welverdiende bruine Belg, mijn darmen kunnen er weer tegen.

Op eenieders geestelijke en lichamelijke gezondheid dan maar!

Foto: het noro-virus