De Samenkleving is jarig

19-11-2007 Liet de Frater voor de eerste keer van zich horen, via zijn spreekbuis “De Samenkleving”.
Nu, 365 dagen, 53 artikelen en zo’n 64.500 bezoekers verder is hij er nog steeds, strijdbaarder als nooit tevoren. En strijd moet er geleverd worden!
Strijd tegen de arrogantie van een bemoederende en broekenpoepende regering, tegen het samenkleven van het onwetende en slapende proletariaat, tegen onrecht, tegen domheid, tegen misleiders, tegen uitbuiters, tegen de wereldregering en strijd voor echte persoonlijke ontwikkeling en groei.
Zo schreef hij oa. over de lokale, landelijke en globale politiek, de mensheid, zijn persoonlijke ongemakken en verlies, muziek, de politie en razzia’s, werkeloosheid, tafeltennis, drugs, de repressie van de staat en hun dictatuur, het onderduiken als gevolg hiervan en niet te vergeten de vermaledijde wereldregering.

Ook waren er de regelmatig terugkerende lezers al dan niet commentaar gevend.
Zonder compleet te zijn vermeld ik broeder Ignatius, broeder Marinus, broeder Wouter, Wilhelm, boer Jan, dhr. A. De Laar, Peanut the savage artist, Harrie, de Secretaris, Saro Paradiso en de jongens en meisjes van Nieuwstad, IP adres 87.208.10.31, Tuxedo, TTV de Boys, Bushman George & his headhunters, Blonde Geert en niet te vergeten J.P. Balkenellende met zijn rariteitenkabinet.
Al deze mensen hebben er toch min of meer toe bijgedragen, al dan niet bewust, dat de Frater telkens weer de inspiratie kon vinden om zijn stukjes te schrijven. Hulde en bedankt!

Genoeg geleuter, tijd voor een heildronk met taart en op naar het volgende jaar van de Samenkleving !

La Grande Guerre

Vandaag op de opening van het Carnavallistische jaar is het tevens de gedenkdag ter gelegenheid van het beëindigen van, wat toen De Grote Oorlog werd genoemd.
Een oorlog waarvan men destijds dacht dat die meteen het einde van alle oorlogen zou inluiden, vandaar deze naam.
Hoe vals bleek die hoop te zijn. Nog geen 21 jaar na het tekenen van de vrede barstte alweer een nieuwe oorlog uit, wat de mensheid noopte om de benaming aan te passen.
La grande guerre heette voortaan de eerste Wereldoorlog, zodat men qua benaming nog wel een eindje door kon gaan, in principe tot de oneindigheid (b.v. de eenenveertigste Wereldoorlog). De mensheid kennende was dit een goede keuze!
Een vreselijke oorlog lijkt mij, want waar de tweede WO vooral door mechanisatie gekenmerkt werd, was het in de eerste WO nog hoofdzakelijk handenarbeid wat de klok sloeg. Bajonet erop, loopgraaf uit en doden die “vijand”.
De Frater bezocht de slagvelden van Verdun en was zwaar onder de indruk van wat daar gebeurd was. Zover hij kon kijken, van links naar rechts alleen maar graven en een landschap dat voor eeuwig getekend was door de inslagen van mortieren en granaten. Ook was hij in West Vlaanderen bij oa. Diksmuide aan de IJzer en Iepere, waar geen steen op de andere bleef.
Het geweld en leed waren haast nog tastbaar. Zo wordt in Iepere elke dag trouw de Last Post geblazen opdat niemand de verschrikkingen zal vergeten.

Nederland deed niet mee en werd gebombardeerd tot Europees vluchtelingenkamp. In Groningen herinnerd de straatnaam Engelse kamp hier nog aan.
In Limburg, waar de wortels van de Frater liggen, was het helemaal bar en boos. Het werd overstroomd door horden Belgen die op de vlucht waren.
Zo ook in de mijnstreek waar de familie van mijn latere grootmoeder Marie neerstreek. Zij opende na de oorlog een café, dat mijn toekomstige grootvader Wiel frequenteerde.
Marie en Wiel werden verliefd, trouwden en hieruit werd oa. mijn moeder geboren.
Ergo, zonder oorlog geen Frater!
Een bekende uitspraak van een slecht Nederlands sprekende voetbalfilosoof luidt: Elk nadeel hept zijn voordeel.

Van de laatste vier overlevende uit de eerste WO waren er vandaag drie bij de herdenking, stokoud en zittende in een rolstoel. Nog even en zij zullen dood zijn en kan de mensheid weer een nieuwe WO ontketenen om de herinnering aan het geweld op die manier levend te houden.

Om alvast in de stemming te komen kunnen we, via reclamespotjes op Discovery Channel, "de eeuw van oorlog" op cd bestellen voor slechts € 29,95 voor de eerste 3 delen, bij snelle intekening krijgt u de tweede WO gratis!

De Frater hoopt dat echter niet meer mee te moeten maken.

Deo Volente.

Foto: Champs d'honneurs Verdun

De daklozenkrant

Begin jaren 90 ontstond er in meerdere grote steden het initiatief om iets aan de financiële situatie van de daklozen te doen. De straatkrant werd geboren. Hij werd door de daklozen op straat verkocht, koste destijds fl 2,50 waarvan de verkoper een gulden mocht houden.
Ik kan mij nog goed het eerste exemplaar van de Groningse “de Riepe” herinneren, waarin een interview met, de toen nog in leven zijnde, Herman Brood was geplaatst. Waarschijnlijk omdat Herman in zijn jongere jaren toch min of meer ook een daklozenbestaan leefde en dit de colporteurs wel zou aanspreken. Zo bedacht men het in het hoofdkwartier aan de Westerbinnensingel.

Een goed initiatief vond ik en met mij vele Stadjers.
Meestal zag ik ze bij mij in de buurt voor de supermarkt staan en ieder die langs kwam werd vriendelijk gevraagd of hij/zij er een wilde kopen. Na verloop van tijd kon je ze allemaal en behoorden ze min of meer bij het straatmeubilair van de supermarkt.
Ik moet zeggen dat ik krant zelden kocht (gemiddeld eens per jaar ergens in de winter) daar het geld ook niet op mijn rug groeide, maar naar wat ik zag moeten ze er toch een leuke bijverdienste aan over hebben gehouden.
Daklozen blij, gemeente blij en de weldoeners blij. Het kon niet beter!

De laatste jaren zag ik toch duidelijk een afname van het aantal colporteurs en de frequentie van hun aanwezigheid. Soms zag je wekenlang geen een, dan weer een paar dagen een mij totaal onbekende en vervolgens weer dagen lang niemand.
Het gaat goed met de daklozen dacht ik, ze zullen wel aan de Costa’s liggen te genieten van hun welverdiende centjes. Geen probleem althans niet voor mij, misschien wel voor de organisatie van “de Riepe”, want die zaten overduidelijk met een tekort aan straatverkopers.

Sinds ongeveer anderhalf jaar echter, staat er weer regelmatig een straatverkoper bij de supermarkt maar hij is klaarblijkelijk geen dakloze. Navraag leerde mij dat het hier gaat om Roemeense Roma werklozen die een centje bijverdienen met de verkoop van de Groninger straatkrant omdat de organisatie geen, of niet genoeg, daklozen uit de stad kan mobiliseren.

Rare zaak vindt de Frater. Als de straatkrant geen verkopers meer kan krijgen uit de oorspronkelijke doelgroep, dan heeft het project zichzelf overbodig gemaakt en wordt het tijd “de Riepe” op te heffen en de werknemers op andere gebieden tewerk te stellen.
Niet dat de Frater het de Roemeense zigeuners misgunt. Integendeel, wat mij betreft staan ze gewoon met hun accordeon of viool bij de deur van de supermarkt een centje bij te verdienen, echter niet met de Groninger daklozenkrant want daar was hij niet voor bedoeld.

Identiteitscrisis

Gisteren heb ik eindelijk eens mijn stoute schoenen aangetrokken en de lange weg naar een nieuw paspoort ingeslagen. Stom van de Frater, want daar waar normale stervelingen maandagmorgen om 9.00 uur allang aan het werk zijn, geldt deze vanzelfsprekendheid niet voor ambtenaren en gemeentesecretarissen. Nee, deze gezegende klasse hoeft pas om 13.00 uur maandagmiddag aan de slag.
Geheel voor niets was de Frater toch niet om 8.45 uur op zijn fiets gestegen. De pasfotowinkel was wel open, dus die konden alvast gemaakt worden; € 9,00 voor 4 piepkleine foto’s en eentje iets groter, maar net zo lelijk als de rest. De toon is gezet, het zal een duur dagje worden. Eerst maar weer even naar huis, want net zoals de gemeenteambtenaren heeft het winkelpersoneel ook nog een ochtend vrijaf en de stad lijkt wel uitgestorven.

Tegen 12.30 uur ben ik weer naar het gemeentehuis getogen om mijn nummertje te trekken en plaats te nemen tussen de andere wachtenden. Nummer A 006, dat belooft een spoedige behandeling. Om 12.50 uur worden de stellingen achter de PC ’s ingenomen, de laatste slokken koffie verorberd en om klokslag 13.00 uur gaan de loketten open. Op de infodisplay verschijnt nummer A 001, nummer A 002 t/m A 005 en de A nummers stagneren. Er blijken ook nog B nummers te zijn en C, D enz. Klote, er zit niets anders op dan te wachten.
13.20 uur Verschijnt eindelijk mijn verlossend nummer: A 006. Ik roep bingo, maar niemand begrijpt de treffende overeenkomst met dit spelletje.
Goed, bij loket 17 moet ik mij melden met verse pasfoto’s, oud paspoort en nieuw geld.
Goedendag heer Venerius, wanneer loopt uw paspoort af?
Nou meneer dat was 2 maanden geleden, maar hij geldt toch nog 5 jaar binnen de E.U. grenzen?
Nee beste Frater, sterker nog, U bent op dit moment in overtreding omdat U geen geldig legitimatiebewijs kunt tonen.
Potverdorie wat zullen we nu hebben, een godsvruchtig en moreel gevormd mens als de Frater is in overtreding en kan het cachot in? De Frater bevindt zich in een “identiteitscrisis”, dat is duidelijk.
Nou Frater, zo’n vaart zal het wel niet lopen, volgende week is het nieuwe paspoort alweer klaar. U moet in de tussentijd alleen niet naar voetbalwedstrijden en/of krakersrellen gaan en geen verkeersovertredingen maken, dan zal het wel loslopen. Een prettig vooruitzicht, een week lang niet door het rode licht fietsen, mijn autogordel consequent omhangen en meer van dat soort ongein en dat een hele week lang.
€ 48,50 Hoor ik de ambtenaar tegenover mij zeggen en de Frater staat weer met beide benen op de grond. Had ik nu maar geen Bingo geroepen.
Schandalig vindt hij het dat er voor de verplichte identiteitspapieren betaald moet worden, dat zou toch wel het minste kunnen zijn wat de gemeente voor haar burgers kan doen!

Het was weer een vruchtbare en kosten-lijke dag voor mij, ik besta weer voor de komende 5 jaar en dat voor “slechts” een slordige € 12 per jaar.
Dat is dan toch nog beduidend goedkoper dan mijn toekomstige tafeltennisvereniging, want die gaat € 185 per jaar kosten, als ik mij tenminste met een geldig identiteitsbewijs kan identificeren.

Jan is niet meer

Vanmiddag om 13.35 heeft Mister de Boys, Jan Brouwer, zijn laatste adem uitgeblazen. Hij was al geruime tijd ernstig ziek, at al twee maanden praktisch niets meer en sinds een paar dagen dronk hij ook niet meer.
Net als bij zijn geliefde sport tafeltennis gaf hij niet op en werd zijn sterven ook een ware marathonpartij. Het leven is nooit en voor niemand makkelijk, bij Jan was het doodgaan dat ook niet. Van binnen en van buiten aangevreten door kanker, uitgemergeld door voedselgebrek, bleef zijn hart gewoon door tikken, tot vanmiddag. Vooral voor zijn familie is het een uitputtingsslag geweest.
Zijn dochter Karin hield, naast de dagelijkse verzorging, ook nog een weblog bij zodat iedereen op de hoogte werd gehouden over het ziekteverloop van Jan. Hulde meid en namens de Frater bedankt dat je dit, ondanks je eigen leed, toch maar weer elke dag trouw bijhield.

Weblog: http://weblogs.bnn.nl/theboys

Zelf heeft de Frater jaren met Jan bij de Boys getafeltennist. Eerst in Ezinge, later in de Groninger wijk Beijum, tot hij zijn werk als Frater niet meer met het tafeltennissen kon combineren.
In de samenstelling Ad(verongelukt in 1999), Jan, de Frater en af en toe aangevuld met een of meer andere Boys, maakten we Europa onveilig. We waren op toernooien in Spanje, Frankrijk, Duitsland en (voormalig) Joegoslavië. Ook natuurlijk op de after-parties, waar we meestal beter scoorden dan op de toernooien zelf, vooral met de rekening aan het eind .
De Frater is blij jou te hebben mogen kennen Jan en ik heb veel van je kunnen leren, zowel op technisch als intermenselijk vlak.

Nu ook het doek voor de TTV de Boys gevallen is en het merendeel bij GTTC gaat ballen, is misschien de tijd voor Ad en jou gekomen om het jullie geliefde de Boys nieuwe impulsen bij Petrus en Paulus te geven en alvast te starten in de hemelse duo competitie.
De Frater wenst jou een goede reis en behouden thuiskomst en nog veel spannende 7 setters tegen Ad, met als inzet een sorbet.
Jan is slechts 63 jaar geworden, maar heeft zeker voor 100 jaar genoten van dit leven!

Vrijdag om 14.00 uur zal hij in Groningen gecremeerd worden.

Foto: Jan, bezweet en wel, in betere dagen in de kantine van de Boys.

De val van Montsegur

Volgend jaar is het alweer 800 jaar geleden dat het zogenaamde Christendom opdracht gaf tot uitschakeling van een van zijn grootste concurrenten de Cartharen, ware gnostici, door complete bevolkingsgroepen op de brandstapel te gooien. De toenmalige paus Innocentius III, in het geheel niet zo onschuldig als zijn naam doet vermoeden, gaf opdracht tot de inquisitie aan Simon de Montfort.
De Cartharen, ascetisch en spiritueel als ze waren, pasten niet in het Christelijke beeld en ideaal van de toenmalige heersers en clerus en konden met de hand op de bijbel, gezegend door de paus, het ravijn in of op de brandstapel gekieperd worden.
Zij leefden in het district Ariège en Pyrénées Orientale, zuidelijk van Carcassonne en Toulouse. In de streek rond Foix en Lavenalet lag hun heiligste der heiligen, het kasteel Montsegur, het laatste bolwerk, dat op 16 maart 1243 viel.
Om aan een wisse dood op de brandstapel te ontsnappen moest men zich bekeren tot het Christendom, iets wat de Cartharen weigerden en zij liepen en masse vrijwillig de brandstapel in.
Met deze wetenschap in ons achterhoofd heeft de term Christelijk wel een heel rare bijsmaak en is de benaming Christendom niet eens zo slecht gekozen. De onthoofdingen die tegenwoordig in de Islam gebeuren zijn ware daden van barmhartigheid vergeleken met de acties van de inquisitie destijds.

In het jaar 2009 zal op grootschalige wijze dit lugubere feit herdacht worden en de Frater zal zeker van de partij zijn om zijn eer te bewijzen aan hun die ons voorgingen in het waarlijk mens zijn, de Bonhommes.

Voor meer info kan men op Cartharen, Montsegur of gnostici zoeken op het internet.

foto: ruine Montsegur

Vive la France

Gisteren werd de Frater eens aangenaam verrast door een berichtje uit Frankrijk. In plaats van de gebruikelijke heksenjacht op spuitende en slikkende sporters en de hier uit voortvloeiende ‘schandalen’, nu eens een bericht met een cultureel fundamentalistische achtergrond.
De Franse minister van hoger onderwijs en onderzoek, Pecresse, heeft een Marokkaanse vrouw de Franse nationaliteit geweigerd vanwege het feit dat zij een boerka draagt. Zij stelt dat het dragen van zo’n moslimbivakmuts in strijd is met de Franse fundamentele waarden en dat de gelijkwaardigheid van man en vrouw in het geding komt. Chappeau mevrouw Pecresse, hier was de Frater nu al een tijd op aan het wachten: Een politicus die het eens een keer voor onze waarden en normen opneemt en die niet ondergeschikt maakt aan de wensen van volksstammen die bij ons een gaststatus hebben, of hierna zijn genaturaliseerd en bleven plakken. Helaas, voor ons Nederlanders, gebeurde dat dus in Frankrijk en moetem we nog iets langer wachten tot dit besef uiteindelijk doordringt tot op het Binnenhof in Den Haag.
Ja mensen onze broekenpoepers regering vindt nog steeds dat het dragen van boerka’s een fundamenteel recht is van bepaalde bevolkingsgroepen in Nederland, terwijl voor het dragen van een oer-Hollands kledingstuk als de bivakmuts, al een verbod geldt voor het gebruik hiervan op de openbare weg sinds de krakersopstanden in 1980.
Gelijke monniken, gelijke kappen, zegt de Frater altijd, maar ook dit oer-Hollandse spreekwoord zal zijn tijd nog nodig hebben om door te sijpelen tot in het Binnenhof.
Onze regering houdt zich meer bezig met de vraag: Hoe kunnen wij als Nederlanders integreren in minderheden, dan andersom.
Een vreemde zaak, vindt de Frater. Hij is als geen ander bekend met het fenomeen asiel verlenen. Al sinds de eerste kerken en kloosters als forten verrezen in het premiddeleeuwse Europa, werd er aan de deur geklopt voor hulp en bescherming. Met in acht name van de orderegels, wist menigeen zijn leven veilig achter de poort van een klooster en/of kerk. Let wel: met in acht name van en respect voor de orderegels!
Opper broekenpoeper Balkenellende zou er goed aan doen hier een voorbeeld aan te nemen en ons niet de zeden en gebruiken van elke willekeurige minderheidsgroepering opdringen.
Mevrouw Pecresse heeft haar landgenoten dan toch een stuk beter begrepen Jan-Peter!

De Frater en voetbal.

De afgelopen twee weken heeft de Frater een grote liefde voor het EK voetbal ontwikkeld. Niet voor het spelletje, dat kan hem nog steeds niet bekoren, maar voor een evenement dat het volk massaal aan de buis kluistert, zoals het EK.
Nee, voetbal vindt de Frater nog steeds een tijdverdrijf voor de intellectueel minder bedeelde medemens. 20 Volwassen(worden mannen dat ooit?) kerels die op een halve hectare weiland in teamverband een bal naar de andere kant proberen te schoppen en daarbij weinig verschil maken tussen de tegenstander en de bal. Daarnaast wordt het tekort aan intelligentie op het veld gecompenseerd met een denktank naast de zijlijn, de zogenaamde technische staf.
Nee, zoiets kan een weldenkend mens toch niet bekoren.
Zo niet het volk. In grote d(r)ommen trekt het naar de sportvelden, de plasmabeeldschermen in de kroegen en op pleinen, of gewoon met vrienden en familie thuis voor de buis. Enig denkvermogen is tot op heden dan ook niet ontdekt bij het volk.
Tijdens de EK wedstrijden loopt geen mens meer op straat, geen auto rijdt meer over ’s heren wegen en dat is het wat de Frater zo prachtig vindt aan een EK. Stilte.
Hij zit op zijn balkon te genieten van de zomer, een(of meer) glaasje wijn, zijn pijpje kruidentabak en een haast onwerkelijke stilte. De nabij gelegen ringweg geeft geen geluid, het volk zit in opperste devotie en concentratie binnen, in de cafés of op de Groote Markt en ook de vogels raken door deze onverwachte stilte in de war en zwijgen in alle talen. Zelfs het gebruikelijke slaan met de deuren, door de vriendin van mijn bovenbuurman, verstomt.
Jammer dat de betrokkenheid van ons volk minder gaat worden nu de Russen orde op zaken hebben gesteld. Ook jammer dat de EK nog maar een week duurt. De Frater gaat deze rust danig missen, het volgende groot voetbaltoernooi vindt pas over twee jaar plaats.
Tot die tijd is er geen bal meer aan.


Ballen die de goedkeuring van de Frater mogen hebben:
· De nasi/bamibal mits goed bereid.
· De tafeltennisbal, zorgt altijd voor de ‘special effects’.
· Zijn eigen ballen, commentaar overbodig.

Ballen die zijn zegeningen niet verkrijgen:
· De corpsbal, stinkend naar bier en niet behept met enige sociale vaardigheden
· De voetbal, dat loopt zo moeilijk.
· De handbal, verkrijgt zijn zegeningen in het herenmilieu(in de cockring), de boksring en bij oudere mediterrane mannetjes.

De Frater wenst u de ballen.

Op weg naar de geldloze maatschappij # 2

Vandaag was het dan zover, de supermarkten willen af van het contant geld en roepen hun klanten op om te pinnen. Onder het mom van ‘de vele overvallen’, willen ze geen cash geld meer in de kassa’s hebben en wordt er vandaag gestart met een campagne om de klanten zo veel mogelijk te laten pinnen, ook voor kleine bedragen.
Ook kleine bedragen pinnen? Wat heeft dit te maken met een vergroot risico voor overvallen? Niets, het heeft gewoon te maken met een wereldwijd opgezet plan om het cash geld af te schaffen en het plastic geld tot enig waar betaalmiddel te promoveren, teneinde alle geldstromen te kunnen controleren.
Dociel en onwetend als het volk is, zal het gehoor geven aan dit plan en zijn we weer een stap dichter bij die vervloekte wereldregering.
Zo niet de Frater, hij zal blijven betalen met fris getapte flappen, om de hoek bij de supermarkt verkregen. Hij wenst niet dat zijn koopgedrag bekent wordt aan hem onbekende personen en dat is niet omdat hij iets te verbergen heeft. Dat heeft hij op de toilet ook niet, maar het is nu eenmaal prettig om de stoelgang in een privésfeer te laten verlopen, zonder de bemoeizucht of controledrang van eventuele pottenkijkers.
Ik ben benieuwd hoelang ik nog met een briefje van € 50 bij de kassa kan betalen voordat ik als antwoord krijg dat ze het niet kunnen wisselen omdat er simpelweg te weinig cash transacties plaatsvinden.
Een voordeel is er dan wel, ik ben eindelijk verlost van dat junkengebedel voor een euro.
Een nadeel ook, de collectes in de kerk worden afgeschaft en de Frater moet naarstig op zoek naar andere inkomensbronnen.

Nederland wordt een dictatuur

Drie jaar geleden, in 2005, was er een nationaal referendum over de goedkeuring van de Europese grondwet in wording. Massaal stemde de Nederlandse bevolking toen tegen. Ook de Fransen hadden een volksreferendum waarin ook zij hun afkering uitspraken over die grondwet.

Geen nood dacht de Nederlandse regering, we laten het even berusten en proberen later een hernieuwde aanval op het Nederlandse volk. Met een beetje geluk en pressie onzerzijds, persen we die grondwet over een paar jaar wel door de kiezers hun strot, zonder dat ze het in de gaten hebben.
De makkelijkste manier zou zijn om geen referendum meer te houden en het via een Kamermeerderheid in stemming te brengen. Waarom ook slapende honden wakker maken, bedacht men in Den Haag. Zonder de bemoeienis van het volk gaat het veel sneller en het geld wat we hiermee uitsparen stoppen we lekker in onze zakken.
En zie, wat las de Frater vanmorgen op NOS teletekst?

MEERDERHEID TWEEDE KAMER VOOR EU-VERDRAG

De Nederlandse bevolking wordt bezeikt waar ze bij staan en ze hebben niet eens in de gaten dat hun broek nat is! De inspraak die ons beloofd was, wordt zonder blikken of blozen door de coalitiepartijen en VVD van ons afgepakt. De rest van de oppositie is tegen, maar de stemming is erdoor.
Het spreekwoord luidt: Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen.
Zo niet het Nederlandse stemvee, dat ongetwijfeld straks bij de volgende Tweede Kamerverkiezingen weer braaf op het CDA, de PvdA, CHU en VVD gaat stemmen.

Dezelfde partijen die open en bloot de kiezersbelangen (voor de zoveelste keer weer) aan hun (l)aars lappen.

Het wordt tijd dat democratie officieel opgedoekt wordt en de dictatuur weer als enig ware staatsstructuur in ere hersteld wordt.
Officieus is het natuurlijk altijd al zo geweest, maar door het te benoemen zal het het volk misschien eindelijk eens duidelijk worden.